نقد فیلم مرگ ماهی

نقد فیلم مرگ ماهی

نقد فیلم مرگ ماهی

نقد فیلم مرگ ماهی

مسیر فیلم‌سازی روح‌الله حجازی از ابتدا تا « مرگ ماهی » دل‌بستگی او به دغدغه‌ها و مضامین مشخصی را نشان می‌دهد. دغدغه‌هایی که از فیلم دوم، «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» به شکل پررنگ‌تر در مرکز کار او قرار گرفتند. نحوه رویاروییِ باورهای سنتی با خصوصیات و ملزومات زندگی امروز، اختلافات خانوادگی که در راستای همین مواجهه شکل می‌گیرند و شک و تردیدهایی که بر سر راه پذیرشِ مناسبات زندگی مدرن ایجاد می‌شوند از جمله عناصر معنایی تکرار شونده در کارنامهٔ او هستند. همچنین تمایل به داستان‌پردازی کم شاخ و برگ و متکی به موقعیت‌ها و حالات روحی خاص شخصیت‌ها، روایت‌پردازی نزدیک به خرده پیرنگ، پایان‌های نیمه‌باز و تکیه به گفت‌وگو برای شخصیت‌پردازی، شیوه‌های اجرایی‌ای هستند که در آثار خود به کار گرفته است. اما آخرین اثر او « مرگ ماهی » مضامین و شگردهای اجرایی قبلی را در ابعادی بزرگ‌تر و شاید کمی متفاوت نمایش می‌دهد. حجازی سعی داشته با حفظ دل‌بستگی‌های قبلی این بار پا را فراتر گذاشته و به جای یک یا دو زن و شوهر، یک خانوادهٔ کامل را سوژهٔ کار خود کند. خانواده‌ای پرجمعیت که هر زوجی در آن گرفتار مشکلات و اختلافات خاص خودشان هستند.

ماجرا از اینجا شروع می‌شود که مادرِ خانواده فوت شده و بنا به گفتهٔ خدمتکارِ خانه وصیت کرده جنازه‌اش را سه روز نگهداری کرده پž